برای ثبت سفارش با شماره های زیر تماس حاصل نمایید:

09124600731

09121038704

حوضچه آب سرد

مضرات ورود به حوضچه آب سرد، دقیقا پس از سونا

هر عقل سلیمی، تجویز این عمل را علی‌الخصوص برای کودکان و افراد مُسن، به ضرر بدن دانسته و از انجامش ابا خواهد نمود. قرار گرفتن در معرض شوک‌ها و تغییرات ناگهانی، عملی کاملا اشتباه و باعث ایجاد اثر مخرب بر روی ماهیچه‌های قلب و نارسایی‌های بعدیِ قلبی و آریتمی، و نیز منجر به ضعف‌های عمومی خواهد شد. حتی کسانی که در مناطق قطبی مثل سیبری زندگی کرده و به آب بسیار سرد نیز عادت دارند، ورود به حوضچه را دقیقا بعد از خروج از محیط‌های گرمِ سونا، جکوزی و یا حتی حمام انجام نمی‌دهند. مگر نه اینکه اطباء، گرم کردن بیش از حد خانه در زمستان را امری ناپسند و غلط اعلام کرده و می‌فرمایند باید تعادلی بین دمای درون و بیرون از خانه برقرار باشد؟! بهتر است به جای ورود به حوضچۀ آب یخ، از دوش آب کمی خنک، آن‌هم به صورت تدریجی و مرحله‌ای استفاده شود. بدین صورت که طی یک دقیقه استفاده از دوش، دمای آب اینچنین تنظیم شود که ثانیه‌های ابتدایی ۴۰ درجه، بعد از چند ثانیه ۲۵ درجه، سپس ۱۵ درجه و در آخر ۵ درجه، تنظیم و استفاده گردد. بدین طریق هم به مزایای استفاده از حوضچۀ آب سرد، دست یافته‌ایم و هم از مضرات کوتاه‌مدت و درازمدت شوک‌های تغییر دما مصون مانده‌ایم.

فایدۀ استفاده از این حوضچه‌ها (آرامش‌بخش، کاهندۀ تورم و التهاب پوست، و هرچه که باشد)، ریسک انجامش، به خطر شوک‌ها و به جان خریدن نارسایی‌های بعدی نخواهد ارزید. بهتر است به همان دستورات طبی احادیث عمل شود که فرموده‌اند «برای فرار و پیش‌گیری از سردردها (و غیره)، در انتهای استحمام، پاهایتان را با آب یخ شسته و مقدار بسیار کمی از آب ولرم حمام را میل نمایید». (درون بدن، گرم باشد، ولی مقداری از بیرون خنک!)

 

هشدارهایی درباره واردشدن به حوضچه‌های آب سرد استخرها (منبع: انجمن تحقیقات طب سنتی ایران)

یکی از مسائلی که در استخرها باب شده است وارد شدن افراد به حوضچه های آب سرد و آب گرم است که اکثر افراد بدون توجه و از روی تقلید آن را انجام می دهند و به عوارض آن توجهی ندارند. متن پیش رو گزیده‌ای است با جرح و تعدیل از کتاب قانون ابن سینا درباره استعمال آب سرد و شرایط آن. استعمال آب سرد برای کسى مناسب است که تمام مسائل بهداشتی را با دقت رعایت کرده باشد، و سن و قوت و هیکل او و فصل آن موافق باشد. نکات زیر نیز باید مورد توجه او باشد:

۱٫ بر او تُخَمه واقع نشده باشد؛ یعنی عادت به روی هم خواری و پرخوری نکرده باشد.

۲٫ قى (استفراغ عمدی) نکرده باشد.

۳٫ اسهال نشده باشد. (چه با مسهل چه به سبب بیماری)

۴٫ بیخوابى نکشیده باشد.

۵٫ در سن کودکی و نوجوانی نباشد.

۶٫ در سن کهنسالی نباشد.

۷٫ بعد از جماع (همبستری) نباشد.

۸٫ بعد از خوردن غذا نباشد مگر اینکه هضم آن پایان یافته باشد. (حداقل دو ساعت)

۹٫ در زنان بعد از وقع خونریزی دوران قاعدگی نباشد.

۱۰٫ بعد از شب بیداری نباشد.

۱۱٫ در هنگام ضعف بدن نباشد و با ضعف نباشد.

۱۲٫ زمانی باشد که بدن او نشیط بود و حرکات او متوالى و متوافق بود.

۱۳٫ شدت سردی آب معتدل باشد تا با بستن منافذ پوست را قوى کند و حرارت غریزى را در داخل بدن نگهدارد.

۱۴٫ بعد از ریاضت و ورزش باشد.

۱۵٫ پیش از این استحمام ماساژ محکم بگیرد و روغن مالی کند.

۱۶٫ تا زمانی در آب سرد بماند که نشاط حاصل شود و پیش از واقع شدن لرز بیرون آید.

۱۷٫ بعد از بیرون آمدن از آب و گذشت زمان کافی (بازگشت حرارت بدن به حالت طبیعی و لباس پوشیدن) غذاى بیشتری نسبت به عادت خود بخورد چرا که هضم او تقویت شده است.

با توجه به نکات فوق متوجه خواهیم شد که اکثر افرادی که بنا به تقلید این کار را انجام می‌دهند از عوارض این کار غافل هستند.

به کوشش: دکتر محمد علی زارعیان، دبیر انجمن تحقیقات طب سنتی